<< główna <<

.: szlaki :.

Tatry Bielskie
Tatry Wysokie    
Tatry Zachodnie
 

.: miejsca :.

Słowacki Raj
Niżne Tatry    
Orla Perć
Morskie Oko
Dolina Białej Wody
Dolina Rohacka
D. Mięguszowiecka
Giewont

.: o Tatrach :.

informacje ogólne  
flora

.: galerie :.

galerie zdjęć    
tapety
panoramy

.: turystyka :.

noclegi    
schroniska    
mapy
ekwipunek
jak łazić

.: inne :.

ciekawostki
Korona Tatr
Matterhorn
tatromaniaczek
dla webmasterów
linki
nie wchodzić tu!
kontakt
o mnie

liczba gości:   2
najwięcej:  37

 

.: Orla Perć :.


Po dziesięcioletniej przerwie poszedłem przypomnieć sobie Orlą Perć. Opis i wiele zdjęć z wycieczki znajdziesz tutaj.
Kilka zdjęć z komentarzem znajdziesz tutaj.

Informacje ogólne

Orla Perć to znakowany szlak turystyczny od przełęczy Zawrat po przełęcz Krzyżne, prowadzący granią lub w jej pobliżu w terenie skalnym, często przy dużej ekspozycji. W wielu miejscach zainstalowano łańcuchy, drabiny i klamry, bez których przejście szlaku byłoby dla turysty niewykonalne. Pomimo że szlak ma zaledwie 5 kilometrów długości, to jego przejście zajmuje ponad 5 godzin co dobrze oddaje skalę jego trudności. Szlak został wytyczony znakami czerwonymi (tu konieczna uwaga: kolor szlaku turystycznego w Tatrach nie wiąże się z jego stopniem trudności!) i jest uważany za jeden z najtrudniejszych szlaków w Tatrach. Wybierając się na wycieczkę na Orlą Perć należy zdać sobie sprawę z dwóch rzeczy. Po pierwsze nie jest to szlak dla nowicjuszy, aby się tam wybrać należy mieć trochę doświadczenia na szlakach wiodących terenem skalnym, w chodzeniu "po łańcuchach", a lęk wysokości dyskwalifikuje kandydata. Po drugie przejście szlaku to wycieczka na minimum 8 godzin, więc pierwszego dnia prosto z pociągu lepiej pójść na Kopieniec lub inny Nosal.

Gdzieś między Krzyżnem a Skrajnym Granatem  Widok na Pościel Jasińskiego  Wielka Buczynowa Turnia

Historia

Za pomysłodawcę budowy tego szlaku uważa się poetę Franciszka Nowickiego. Szlak zbudowano w latach 1903-1906 ze środków Towarzystwa Tatrzańskiego i ks. Walentego Gadowskiego, który osobiście szlak wytyczył, a w wielu miejscach osobiście oznakował. Ze szlakiem związanych jest wiele wypadków, z których jeden z bardziej znanych to śmierć młodego studenta z Moskwy Jana Drege'a w trakcie zejścia z Granatów 23 sierpnia 1911 roku. Drege idąc z dwiema siostrami z Zadniego Granatu w kierunku Skrajnego zgubił szlak i począł schodzić szerokim żlebem opadającym ze Skrajnej Sieczkowej Przełączki w stronę Czarnego Stawu. Ten szeroki trawiasty żleb sprawia złudne wrażenie dogodnej drogi zejścia nad Czarny Staw. Złudne - ponieważ im niżej tym staje się bardziej stromy, a kończy się ponadstumetrowym kominem, którym zejść się nie da. Jan Drege podjął próbę zejścia i stał się pierwszą ofiarą żlebu, nazwanego później jego imieniem. Inny, jeszcze tragiczniejszy wypadek zdarzył się w tym samym miejscu 23 lipca 1914 roku. Tego dnia Orlą Percią wędrowali rodzeństwo Bandrowscy i Anna Hackbeilówna. W podobnych okolicznościach zgubili szlak i rozpoczęli zejście żlebem Drege'a. W trudniejszym miejscu postanowili przenocować i nazajutrz wzywać pomocy. Niestety na wołania nikt nie zareagował... Hackbeilówna próbowała przedostać się do sąsiedniego żlebu, w którym zginęła spadając z wysokości około 100 metrów. Maria i Stanisław Bandrowscy oczekiwali na ratunek przez kilka dni i nocy - zdziwienie budzi fakt, że nie próbowali powrócić na górę, co z tego miejsca było jeszcze możliwe. Piątego dnia (!) rano rozpoczęli zejście i zdołali dotrzeć aż do końca tzn. do wielkiej przewieszki w kominie. Około południa skrajnie wyczerpany Stanisław rzucił się w przepaść, a jego siostrę uratowano już po zmroku. 

Mapka
Moja uproszczona mapka jest bardzo dokładna. Szczyty i przełęcze zaznaczone kolorem czarnym są umiejscowione z zachowaniem wzajemnych odległości na podstawie mapy topograficznej o skali 1:10 000. Położenie szczytów i przełęczy  oznaczonych kolorem niebieskim jest orientacyjne. Podane czasy przejścia mogą się bardzo różnić od rzeczywistych zwłaszcza na krótkich odcinkach. Dużo bardziej miarodajny może być całkowity czas dłuższej wycieczki obliczony jako suma czasów poszczególnych odcinków. Tam gdzie przy czasie przejścia nie zaznaczyłem strzałek podany czas jest równy dla obu kierunków. Mapkę można wykorzystywać tylko na prywatny użytek. Publikowanie mapki w jakiejkolwiek postaci wymaga pisemnej zgody autora.

mapka Orlej Perci (około 200KB)

Dojścia do Orlej Perci:

Najdogodniejszymi punktami wyjścia na Orlą Perć są schronisko Murowaniec i Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich:
Kuźnice - Murowaniec szlak niebieski przez Boczań i Skupniów Upłaz. W górę około 1h 30min, w dół około 1h 15min.
Kuźnice - Murowaniec szlak żółty przez Dolinę Jaworzynki. W górę około 1h 30 min, w dół około 1h 15min.
Parking Palenica Białczańska - schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich Dojście szosą do Wodogrzmotów Mickiewicza, dalej szlakiem zielonym przez Dolinę Roztoki. W górę około 2h 45min, w dół około 2h 10min.

Proponowane trasy dla nowicjuszy:

Murowaniec - Skrajny Granat - Zadni Granat - Murowaniec (około 4h 30min).  Doskonała trasa do zapoznania się z Orlą Percią, trudności niewielkie, praktycznie tylko podczas podejścia na Skrajny Granat.
Przejście z Murowańca do Doliny Pięciu Stawów przez Krzyżne (około 4h). Jest to najłatwiejsze przejście pomiędzy obydwoma schroniskami.
Murowaniec - Zadni Granat - Kozi Wierch - schronisko w Dolinie Pięciu Stawów (około 4h 15min). To przejście jest już nieco trudniejsze od poprzedniego, chociaż Orla Perć na odcinku od Zadniego Granatu do Koziego Wierchu jest dość łatwa. Jedynym trudniejszym miejscem jest kominek w rejonie Czarnych Ścian. Wszystkie inne trasy są trudne i dlatego początkującym turystom szczerze doradzam wybrać jedną z trzech wymienionych wyżej. Na koniec uwaga o pozostałych przejściach z Murowańca do Piątki (przez Zawrat i przez Kozią Przełęcz). W przejściu przez Zawrat trudny jest odcinek z Murowaniec - Zawrat, a Zawrat - Pięć Stawów jest łatwy. Natomiast z Kozią Przełęczą jest odwrotnie - wejście z Murowańca jest łatwe, a zejście do Dolinki Pustej zdecydowanie trudniejsze.