| |
|
|
Co takiego jest w tym miejscu, że dziennie
odwiedza je nawet 20 tysięcy osób, pomimo że
trzeba pieszo przejść 8-kilometrowy odcinek
szosy, a jakby tego było mało, drugie tyle z
powrotem? Otóż w zgodnej opinii wielu,
otoczenie Morskiego Oka jest jednym z najpiękniejszych
zakątków Tatr, a być może najpiękniejszym w
Tatrach Polskich. Otoczenie jeziora ma
najbardziej wysokogórski charakter po polskiej
stronie Tatr. Mięguszowieckie Szczyty wznoszą
się ponad 1000 metrów nad lustrem wody, W głębi
nieco z tyłu znajdują się Rysy uważane za
najwyższy szczyt Polski. Uwagę przykuwa też
ogromne pole piargów u stóp Mięguszowieckich
Szczytów oraz strzelisty Mnich.
|
|
Informacje ogólne
Morskie Oko z powierzchnią 34,9 (lub może 34,5) ha
jest największym lub drugim co do wielkości jeziorem
całych Tatr (zbliżoną powierzchnię ma Wielki Staw w
Dolinie Pięciu Stawów Polskich). Długość jeziora
wynosi 862 metry, szerokość 566 metrów, a największa
głębokość to prawie 51 metrów. Położone jest na
wysokości 1395 metrów na dnie misy polodowcowej. Od północy
zamknięte jest ryglem skalnym nadbudowanym dodatkowo
wałem moreny czołowej. Woda z jeziora odpływa Rybim
Potokiem.
Dojazd
Szosą z Zakopanego, jadąc autobusem lub samochodem,
można było podjechać aż pod samo schronisko nad
brzegiem jeziora aż do 1967 roku. Później wjazd był
możliwy tylko do Polany Włosienica leżącej niecałe
2 km przed jeziorem. Zbudowano tam ogromny parking, który
dziś jest praktycznie nie wykorzystany. W latach
80-tych osuwiska ziemi w okolicy Wodogrzmotów uszkodziły
szosę, której już nie naprawiono, a ruch samochodowy
zamknięto. W ten sposób dziś można dojechać tylko
do polany Palenica Białczańska, oddalonej od
Morskiego Oka o 8 km. Stąd można iść pieszo lub
podjechać "zaprzęgowym tramwajem" za około
30 złotych od osoby. Na polanie powstał kolejny
ogromny płatny parking, na którym postój samochodu
osobowego przez cały dzień kosztuje około 30 złotych.
|
|
Szlaki
Na
brzegu Morskiego Oka rozpoczyna się szlak na Rysy (2499 m). Podejście
1100 metrów zajmuje około 3,5 godziny, a zejście
około 3 godzin. Szlak jest moim zdaniem
raczej nieciekawy, wspaniały jest natomiast
widok ze szczytu (trzeba mieć trochę szczęścia).
Zdecydowanie ciekawszy jest szlak na Mięguszowiecką
Przełęcz pod Chłopkiem (2307 m), oddzielającą
Mięguszowiecki Szczyt Czarny od Pośredniego.
Dla porządku zaznaczę, że szlak ten jest
fragmentami ubezpieczony i miejscami dość
eksponowany
opis
Fakt, że wiedzie północną ścianą
masywu potęguje niebezpieczeństwo zaśnieżenia
lub oblodzenia w przypadku nagłego załamania
pogody (w takiej sytuacji może się okazać nie
do przejścia).
Inny, łatwy szlak prowadzi na Przełęcz
Szpiglasową. W Dolinie za Mnichem odgałęzia
się od niego krótki szlak na Wrota Chałubińskiego
(moim zdaniem znacznie ciekawszy). Warto tam pójść
ze względu na widok w głąb słowackiej Doliny
Piarżystej. Jest to niezwykle piękne i rzadko
odwiedzane miejsce.
|
|
|
